Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Issue #4 - K. - by bedlamite one

χειμώνας πάλι...τέτοιες μέρες ήταν πριν 4 χρόνια, δίχρωμο κάθισμα και σχέδια στις ρόδες, να φαίνεται ότι είναι παιδικό...ωραία έμπνευση χαρωπό αναπηρικό αμαξίδιο. δεν με νοιάζει τόσο που δεν περπατώ πλέον, αλλά θα γούσταρα πολύ να παίξω μια τελευταία φορά μπάλα.
όχι φίλε, δεν νυστάζω, ήπια πτώση αριστερού βλεφάρου λέγεται, δώρο κι αυτό της αρρώστιας. που να στα λέω, είναι σπάνια η περίπτωσή μου εξαιρετικά σπάνια, ο μοναδικός ανήλικος πάσχων παγκοσμίως.
..κλείνω τα 15, ναι μου το ΄χουν ξαναπεί ότι είμαι ξύπνιος, επιβεβαιώνεται κι από τις επιδόσεις μου στο σκάκι, 2 φορές πρώτος στο πανελλήνιο κάτω των 18. τι να σου πω, εγώ απλώς νομίζω ότι ψήθηκα νωρίς....
όχι, δεν πονάω καθόλου...τα βράδια μόνο είναι ανυπόφορα...να μην μπορείς να αναπνεύσεις και να σε τρώει όλο σου το σώμα.
μου κουβάλησαν μια φορά ένα μαλάκα ψυχίατρο...χαχαχα ήθελε λέει να μου δώσει αντικαταθλιπτικά να "επαναφορτίσει τις μπαταρίες μου". "γιατρέ, εδώ έχει καεί η σπονδυλική μου φλάντζα". αρνήθηκε να μου γράψει υπνωτικά, θα σακάτευαν το συκώτι είπε, νομίζω πως απλώς φοβήθηκε ότι θα κολλήσω και θα πίνω όλη την ώρα.
5 χρόνια δεν έχω χάσει αγώνα ρε φίλε, είναι δυνατόν να μην ξέρω "να τα μιλάω".
Αεκ είμαι ρε μαλάκα τι είναι αυτά που με ρωτάς, τον άλλο μήνα κάνω τατουάζ τον δικέφαλο στο στήθος.
όσο μου λες μαλακίες θα γελάω...άκου θα πονέσω, ρε 10 χρονών ήμουν και μου χώσανε 2 κιλά σίδερο στα πόδια.
στα αρχίδια μου και η αρρώστια, δεν είναι στο χέρι μου, η μικρόνοια, οι χυδαίοι τρόποι σας και o εκούσιος πνευματικός αυτισμός σας με εξοργίζει.
..ναι, πλούσιο λεξιλόγιο...μη ψαρώνεις έχω πολύ ελεύθερο χρόνο και τη βιβλιοθήκη της μάνας μου.
χυδαίοι...όπως το άκουσες. 2007, περνούσα 3η φορά από την επιτροπή για το επίδομα, τα χαρτιά μου έγραφαν ποσοστό αναπηρίας 80%. είδαν οι γιατροί το επίθετο της μάνας μου κατάλαβαν ότι είναι αλλοδαπή και φώναξαν νευρολόγο για επί τόπου εξέταση. "Κυρία μου, υπάρχουν άνθρωποι που παριστάνουν τους ασθενείς για να πάρουν τα χρήματα του επιδόματος."
μη φοβάσαι δεν σας μισώ, μονάχα λίγο σας λυπάμαι, ζείτε μέσα στην άγνοια σχεδόν τυφλοί απ` την αλαζονεία. δυστυχώς δεν μπορείς να καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι το γεγονός ότι μπορείς αυτή τη στιγμή να κρατάς το τσιγάρο, ότι μπορείς να χαιρετήσεις ένα φίλο, να εκτονώσεις την οργή σου κοπανώντας το γραφείο...κι αφού μπορείς να δίνεις χειραψίες, φρόντισε να τις εννοείς.
...τι επιθυμώ ; επιθυμώ θάνατο, ένα σύντομο και αξιοπρεπές τέλος.
να θυμάσαι..όλα είναι τύχη..είναι τύχη...
εγώ εδώ θα είμαι φίλε, ένας απ` τους ελάχιστους που έχει το δικαίωμα να λέει ότι βαριέται τη ζωή.

1 σχόλιο:

  1. o p.x. eimai, su apantisa k sto email oti den katalaveno to plaisio grafis. ws keimena einai poly kala, tora pos na ta apodomisw k na ta kritikarw dimiourgika den exo idea mias k den mporo na katalavo se pio vathmo einai aftoviografika k se poio oxi. isos afto einai ena prostheto syn tous.

    ΑπάντησηΔιαγραφή